KOMUNIKAT KOMISJI INFORMACYJNEJ KONGRESU POLONII KANADYJSKIEJ
OKRĘGU OTTAWA

Sprawozdanie z Nadzwyczajnego Walnego Zjazdu KPK
Toronto, 26-27 listopada 2005
opracowane przez delegatów ottawskich organizacji KPK
na Nadzwyczajny Walny Zjazd KPK

Pierwszy Nadzwyczajny Walny Zjazd Kongresu Polonii Kanadyjskiej (NWZ KPK), na który przybyli delegaci ze wszystkich okręgów KPK w Kanadzie, został zwołany stosownie do uchwały Rady KPK podjętej w dniu 18 czerwca 2005, w Toronto i podtrzymany podczas ostatniego spotkania Rady KPK w dniu 24 września 2005 r. Rada KPK uchwaliła większością głosów votum nieufności dla Zarządu Głównego KPK (ZG KPK) co stało się podstawą zwołania tego Zjazdu w celu dokonania oceny jego działalności i udzielenie bądź nie udzielenie mu votum nieufności przez Nadzwyczajny Zjazd Walny jako najwyższej władzy Kongresu Polonii Kanadyjskiej.

Uchwała ta została podjęta dlatego, że ZG KPK zdaniem Rady nie wypełniał swych obowiązków zgodnie ze statutem KPK, a także zdawał się nie rozumieć jaka jest rola i kompetencje Rady Kongresu, a jakie ZG KPK. Rada Kongresu jest bowiem:

"...organem powołanym do czuwania nad prawidłowością i celowością funkcjonowania Kongresu..." (§26 Statutu KPK)
Rada była głęboko zaniepokojona działalnością ZG KPK, która to działalność w opinii Rady szkodziła dobru Polonii kanadyjskiej.

Otwarcie Nadzwyczajnego Zjazdu zostały opóźnione o kilka godzin z powodu trudności w pracach Komisji Weryfikacyjnej powołanej do sprawdzenia przyznanych mandatów dla delegatów uczestniczących w Zjeździe. Komisja ta pracowała pod przewodnictwem p. Ludwika Tokarczuka z Brytyjskiej Kolumbii. W ostatniej chwili odwołano też rejestracje delegatów wieczorem w dzień poprzedzający Zjazd.

Zebranych delegatów z całej Kanady powitał Prezes Grzegorz Sobocki i przystąpiono do wyboru Prezydium Zjazdu.

Do Prezydium zostali zaproponowani:
- Dr Bronisław Bochiński – z Alberty
- p. Kazimierz Babiarz – z Toronto

Komisja Weryfikacyjna mandatów obliczyła i zatwierdziła 158 mandatów. O godzinie 14:50 wybrano Prezydium. Pan Bochiński dostał 82 głosy, pan Babiarz 75, jeden głos był nieważny. Po przerwie na lunch do Prezydium wybrano sekretarki i o godzinie 16:10 skład Prezydium skompletowano.

Następnie pan Władysław Lizoń , Przewodniczący Rady KPK przedstawił sytuację KPK i określił ją jako krytyczną. Istotnym był fakt, że zebranie Rady KPK (złożonej z Prezesów KPK z wszystkich Okręgów) zaplanowane wcześniej na piątek przed Zjazdem, zostało przez Zarząd Główny wraz Grzegorzem Sobockim całkowicie zbojkotowane. Podkreślił on ignorancje w postępowaniu zarówno Prezesa jak i jego Zarządu Głównego w wyniku czego Rada straciła zaufanie do obecnego Zarządu.

Następnie kolejni mówcy przedstawili szereg poważnych zarzutów w stosunku do metod pracy i postawy ZG KPK. Mówcy również ocenili sytuację w swoich organizacjach i wytykali poważne błędy w działalności ZG KPK. Następnie zabrał glos Prezes Grzegorz Sobocki. Oznajmił on, że nie będzie się tłumaczył z zarzutów, a skoncentruje się na osiągnięciach.

Tutaj nastąpiło przemówienie p. Grzegorza Sobockiego utrzymane w stylu partyjnych przemówień z lat siedemdziesiątych. (Wszystko jest dobrze, a będzie jeszcze lepiej).

W podobnym tonie zabrzmiało sprawozdanie finansowe przedstawione przez skarbnika, pana Magalona. Pan Magalon na pytanie jak ZG KPK zredukowałby deficyt finansowy ZG odpowiedział że powinien być użyty "fundusz żelazny KPK" lub że Rada KPK powinna nakazać organizacjom płacić więcej za każdego członka. Pominął on fakt że to organizacje KPK poprzez Walny Zjazd są naczelną władzą KPK i nikt nie może im nic nakazać.

Następnie pani dr Wojtczak przedstawiła sprawozdanie Fundacji Charytatywnej KPK.

Sprawozdanie Komisji Rewizyjnej z najnowszej kontroli finansów ZG KPK która odbyła się tydzien przed NWZ KPK wykazało dalsze zwiększenie deficytu do $86,000 Sprawozdania zakończono o godzinie 18:40.

Później nastąpiła dyskusja, która trwała do 23:00. Wzięło w niej udział ponad 40 osób. Przygniatająca większość dyskutantów skrytykowała postępowanie i postawę ZK KPK. Szereg z nich reprezentowało organizacje centralne jak SIP, SPK, PINK, ZHP, ZNP, ZNP, jak i poszczególne organizacje z wielu stron Kanady .

Jednym z dyskutantów był p. Zbigniew Bełz, ten sam który w wyniku procesu z KPK (KPK reprezentowała wtedy ówczesny Prezes, pani Elżbieta Rogacka) został zobowiązany wyrokiem sądowym do zapłacenia odszkodowania w wysokości ponad czterysta tysięcy dolarów. Siedzący na sali, głośnym protestem przerwali jego wypowiedź.
Dyskusję postanowiono kontynuować następnego dnia rano o 10:00.

O godzinie 10:00 w niedzielę rozpoczęto obrady. Prezes Grzegorz Sobocki stwierdził, że "zarzuty skierowane pod jego adresem nie są poważne, a w ogóle to byłoby dobrze, gdyby przedstawiono je na piśmie". Jeżeli chodzi o Radę KPK to: "...Rada nie ma prawa mówić nam, co jest dobre a co nie. Rada jest od doradzania, a ja od decydowania".

Na pytanie: czy może powiedzieć gdzie jest prawda o stanie KPK, czy ta wynikająca z jego wypowiedzi, czy też ta, stwierdzona przez Radę złożoną z dwudziestu sześciu osób, odpowiedział: "to jest w sprawozdaniu".
Na pytanie dlaczego Kongres nic nie zrobił by odzyskać pieniądze od p. Bełzca, odpowiedział: "O tym już mówiliśmy".
Na pytanie: dlaczego Kongres pod jego kierownictwem pracuje nad wizerunkiem Kanady w Polsce i Polski w Kanadzie (bo przecież od tego są ambasady), odpowiedział: "to jest problem semantyczny".

Pani dr Wojtczak nie była w stanie odpowiedzieć na proste pytanie: "ile pieniędzy idzie na administrację, a ile na pomoc dla dzieci"? Nie negując zaangażowania pani dr Wojtczak w pomoc dla dzieci, nie była ona w stanie podać wiarygodnych danych na temat finansowania Fundacji, a szczególnie powiązania ze Stowarzyszeniem Expatria. W toku dyskusji okazało się, że prezesem Stowarzyszenia Expatria, dla którego fundusze są przekazywane przez Fundację Charytatywną KPK, a także wiceprezesem Fundacji Charytatywnej KPK, jest pani dr Wojtczak właśnie, zameldowana w Warszawie! O godzinie 12:20 dyskusję zakończono.

Głos zabrał p. W. Lizoń na temat współpracy z ZG i oceny działalności pracy ZG KPK przez Radę Kongresu. W swoim wystąpieniu zaznaczył najważniejsze zarzuty pod adresem prezesa G. Sobockiego i ZG KPK.

Po przeczytaniu wniosku p. Ferenca ze Stowarzyszenia Inżynierów Polskich w Kanadzie o votum nieufności do ZG KPK i natychmiastowe jego odwołanie - przystąpiono do głosowania. Pierwsze glosowanie zostało unieważnione ponieważ nie zgodziła się liczba oddanych głosów z liczba wydanych mandatów. Przystąpiono wiec publicznie do weryfikacji mandatów przez Komisje Weryfikacyjna. Komisja Weryfikacyjna, po uznaniu odwołań ustaliła ilość ważnych mandatów na 162. O godzinie 14:20 podano wyniki głosowania: "za" odwołaniem Zarządu oddano głosów 84, zaś "przeciw" oddano głosów 78.

Prezes Grzegorz Sobocki podał się do dymisji wraz z całym Zarządem oświadczając, że przyjmuje demokratyczny werdykt Zjazdu i dziękuje swemu Zarządowi za współpracę.
Tym samym obecny Zarząd KPK na czele z prezesem G. Sobockim został odwołany w terminie natychmiastowym.

Następnie większością głosów Zjazd uchwalił, ze funkcje Zarządu Głównego KPK do końca obecnej kadencji przejmie Rada KPK. Rada ma wybrać formę przewodzenia Kongresem według własnych ustaleń wewnętrznych z dopuszczeniem osób z poza Rady do pomocy.

Na wniosek delegatów z prowincji Alberta przegłosowano, tez po malej dyskusji wniosek, ze następny Walny Zjazd KPK odbędzie się w Calgary w Albercie, a nie w Mississauga w Ontario.

Po następnej, już krótszej dyskusji postawiono zamknąć obrady Zjazdu. Rada ma wydąć odpowiedni komunikat o przejęciu władzy w KPK i o natychmiastowym odwołaniu obecnego Zarządu Głównego KPK, którego skład jest załączony poniżej.

LISTA NAJWAZNIEJSZYCH ZARZUTÓW
STAWIANYCH ZARZĄDOWI GŁÓWNEMU KPK PRZEZ DELEGATÓW I RADĘ KPK
NA NADZWYCZJNYM WALNYM ZJEŹDZIE KPK W TORONTO, 26-27 XI 2005 r.

1. Trwonienie funduszy i spowodowanie ogromnego deficytu finansowego Kongresu
   
   Kontrola Komisji Rewizyjnej dokumentów ZG KPK za okres od 1 sierpnia do 30 kwietnia 2005 (9 miesięcy) ujawniła szokujący stan gospodarki finansowej; przy dochodach $ 45,728.37 i wydatkach $ 129,220.47, deficyt finansowy ZG KPK wynosi $ 83,492.16. Powstały deficyt nie był znany organizacjom wchodzącym w skład KPK do czasu raportu Komisji Rewizyjnej. Deficyt ten przerasta możliwości KPK spłacenia go, gdyż koszty działalności KPK są prawie całkowicie pokrywane przez składki członkowskie.
   
   
2. Złamanie uchwały Walnego Zjazdu w Vancouver zabraniającej ZG finansowania jakichkolwiek procesów sądowych
   
   Nowy proces KPK rozpoczął się 3 tygodnie przed Walnym Zjazdem w Vancouver o czym ZG nie poinformował zebranych. Informacja o procesie została ujawniona przez ZG miesiąc po Zjeździe podczas konferencji prasowej prezesa ZG KPK. Na Walnym Zjeździe, zebrani przedstawiciele wszystkich organizacji polonijnych powzięli uchwałę zabraniającą ZG finansowania jakichkolwiek procesów sądowych.
   
   
3. Likwidacja Konta Inwestycyjnego "Katyń Memorial Fund"
   
   Komisja Rewizyjna stwierdziła że ZG KPK zamknął Konto Inwestycyjne i fundusz wysokości $15,417.62, został przelany na konto bieżące KPK i w lutym 2005 zużyty na pokrycie wydatków bieżących ZG KPK. Posuniecie to jest niezgodne z §28 Statutu KPK, który mówi: "ZG czuwa nad powierzonymi mu funduszami specjalnymi i dysponuje nimi w ramach budżetu według uchwał Walnego Zjazdu, lub zgodnie z wolą ofiarodawców";. Wolą ofiarodawców był "Katyń Memorial"; nie ma uchwały Walnego Zjazdu zezwalającej na likwidację tego Funduszu.
   
   
4. Nieprawidłowości w działaniu Fundacji Charytatywnej KPK
   
   Kontrola Komisji Rewizyjnej dokumentów Fundacji Charytatywnej KPK stwierdziła między innymi nieprawidłowości jak następuje: brak dokumentacji dotyczącej zasad współpracy ze stowarzyszeniem EXPATRIA, które zostało utworzone w Polsce jako filia Fundacji, co jest wymagane przez prawo kanadyjskie zawarte w Income Tax Act. Z wiadomości otrzymanych z Polski wynika, że EXPATRIA, filia Fundacji KPK, nie jest fundacją, a stowarzyszeniem i płaci podatki od otrzymanych funduszy. Wiceprezes ZG KPK podpisujący czeki, odpowiedzialny za Fundację, pobierający fundusze z Kanady i przekazujący je do EXPATRII jest jednocześnie prezesem EXPATRII. Brak dokumentu potwierdzającego (od EXPATRII) otrzymanie kwoty $12,000 od Fundacji oraz informacji na jakie cele te pieniądze zostały zużyte; brak dokumentacji, w jaki sposób są podjęte i zaplanowane decyzje o podróży z pieniędzmi do Polski. Zdaniem Komisji Rewizyjnej brak protokółów z posiedzeń Zarządu Fundacji świadczy o tym, ze nie ma regularnych zebrań Zarządu a decyzje są podejmowane przez osoby podpisujące czeki.. Członkowie Zarządu Fundacji są bierni. Fundacja Charytatywna nie zamieściła również sprawozdania finansowego w Internecie lub prasie polonijnej do wglądu przez ofiarodawców i zainteresowanych.
   
   
5. Utrudnianie kontroli finansowej ZG KPK i Fundacji przez Komisję Rewizyjną KPK
   
   Po opublikowaniu wyników kontroli finansów ZG i Fundacji przez Komisję Rewizyjną KPK, ZG KPK obraził się na Komisję Rewizyjną. ZG odmówił współpracy z Komisją i udzielił Komisji Rewizyjnej votum nieufności. Odmawiał okresowej kontroli ksiąg kasowych przypadającej na koniec lipca 2005, zarówno ZG KPK jak i Fundacji Charytatywnej do czasu zmiany składu Komisji Rewizyjnej co nie jest zgodne z §2 Regulaminu KPK (str.24), który mówi, że członkowie Komisji Rewizyjnej wybierani są przez Walny Zjazd KPK na okres pomiędzy zjazdami. Działalność ta jest w sprzeczności z Regulaminem KPK. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej został również wyrzucony z zebrania ZG KPK (Reg. ZG KPK §4, str.19) i zebrania odbywały się bez niego.
   
   
6. Rozbijanie działalności SIP
   
   Rozbijanie z premedytacją SIP i jedność w Polonii, działalność która doprowadziła do odłączenia oddziałów Oshawa, Peterborough. Prezes Sobocki był członkiem SIP Oshawa, ale wraz z 3 innymi członkami ZG KPK głosował za odłączeniem się od SIP i utworzył osobną, kilkuosobową organizację inżynierów. Organizacja ta reprezentowała kanadyjskich polonijnych inżynierów na zorganizowanym pod egidą prezesa Sobockiego ogólno-amerykańskim zjeździe w Niagara Falls (29.04. – 1.5.2005). W zjeździe tym wzięli udział przedstawiciele środowisk inżynierskich z Polski i USA. Równocześnie zjazd ten pomija całkowicie udział SIP w Kanadzie, stowarzyszenie istniejące od 60 lat posiadające kilkuset członków. Przyznanie i nie wydanie mandatu na Walny Zjazd w Vancouver delegatowi SIP z London, a wydanie 2 mandatów dla Oddziału London, byłemu prezesowi ZG SIP p. Wesołowskiemu. Pan Wesołowski na rekomendację Komisji Etyki SIP został usunięty ze stowarzyszenia.
   
   
7. Próba usunięcia z Rady KPK kilku organizacji
   
   Próba ZG KPK usunięcia z Rady KPK Związku Harcerstwa Polskiego w Kanadzie, Związku Nauczycielstwa Polskiego w Kanadzie oraz Polskiego Instytutu Naukowego w Kanadzie.
   
   
8. Eliminacja Związku Nauczycielstwa Polskiego z Komisji Szkolnej ZG KPK
   
   Wyproszenie z zebrania ZG KPK przedstawicielek Zawiązku Nauczycielstwa Polskiego, które przybyły, by przedstawić nominowaną osobę związku do prowadzenia Komisji Szkolnej istniejącej przy ZG. Prezes Sobocki, wbrew blisko czterdziestoletniej praktyce, sam wyznaczył do prowadzenia Komisji Szkolnej KPK osobę nie związaną ze szkolnictwem polonijnym, pomijając Związek Nauczycielstwa Polskiego w Kanadzie, wbrew uchwale Walnego Zjazdu w Edmonton w 1966 roku, która wyznacza ZNPwK do prowadzenia tej komisji.
   
   
9. Rozbicie Szkoły Jana Pawła II w Peterborough
   
   Próba przejęcia i następnie rozbicie Szkoły Jana Pawła II była zamachem wymierzonym w całą społeczność polską w Peterborough, którego konsekwencje odczuwa cała lokalna Polonia do chwili obecnej.
   W walkę o szkołę polską zaangażowali się również posłowie do parlamentu - G. Stewart, MPP oraz P. Adams, MP. W lokalnej prasie angielskiej pojawiły się informacje prasowe na temat konfliktu w polskim środowisku, które rzuciły cień na dobre imię lokalnej Polonii znanej dotychczas społeczeństwu kanadyjskiemu tylko z pozytywnej strony. Dzisiaj, mimo upływu 4 lat, szkodliwe skutki rozbicia szkoły są ciągle bardzo widoczne. Miejscowa Polonia zamknęła się i wycofała życia społecznego. Imprezy kulturalne i socjalne nie doszły do poziomu sprzed rozbicia szkoły i nie cieszą się frekwencją Polonii ze względu na brak zaufania i głęboką erozję więzi społecznych. Ogromną i nieodwracalną stratą dla całej naszej grupy etnicznej jest fakt zrezygnowania wielu dzieci i młodzieży polonijnej z nauki języka polskiego. Sprawca rozbicia szkoły został nagrodzony przez ZG KPK Srebra Odznaka KPK.
   Rodzice i nauczyciele szkoły zwracali się do ZG KPK o anulowanie Srebrnej Odznaki KPK przyznanej sprawcy przez ZG KPK. Wniosek na uzyskanie odznaki zawierał fałszywą informację, gdyż odznaczony odgrywał wiodąca rolę w nieudanej próbie przejęcia Polskiej Szkoły Jana Pawła II w Peterborough i spowodował rozbicie szkoły oraz rozpętaną kampanię oszczerstw skierowaną przeciw kierowniczce Szkoły zakonnicy Dolores Pius. Odznaczony, wykorzystując fakt, że kierowniczka Szkoły jest zakonnicą, a Szkoła jest w publicznym systemie oświaty, z premedytacją oskarżał ją o "indoktrynację religijną" licząc tym samym na usunięcie jej przez Wydział Oświaty. Prezes Sobocki jak i inni członkowie ZG KPK znał sytuację w Peterborough, mimo to odznaczenie KPK zostało przyznane i nawet po kilku listach interwencyjnych rodziców wykazał brak jakiegokolwiek zainteresowania sprawą.
   
   
10. Wysłanie donosów
    
    Prezes Sobocki, chcąc zemścić się na osobie z Peterborough, która napisała do ZG list o niesłusznym przyznaniu srebrnej odznaki KPK, napisał donos na niego do jego pracodawcy, podpisując się zresztą imieniem, nazwiskiem i tytułem, a list napisał na blankiecie KPK. Przy okazji tego donosu załączył on korespondencję od tej osoby (była ona oczywiście po polsku), pytając czy firmie jest wiadoma działalność tej osoby, krytyczna wobec Kongresu Polonii, do której to działalności osoba używa firmowego faxu. Pracodawca odpowiedział prezesowi Sobockiemu, ze przeczytał jego list ze zdziwieniem, ze nie widzi związku miedzy działalnością polonijna osoby i jego praca w firmie, i zalecił, aby prezes nie niepokoił ich więcej sprawami, które ich nie dotyczą.
11. Szkalowanie Rady KPK
    
    W wywiadzie Portalowi Expatpol prezes Sobocki zarzucił Radzie, że chce przejąć kontrolę nad ZG KPK, aby uzyskać dostęp do tzw. "żelaznego funduszu" wynoszącego obecnie około $300,000.00, zapominając dodać, że naruszenie funduszu możliwe jest tylko przez decyzję Walnego Zjazdu.
    
    
12. Brak Komunikacji z Organizacjami KPK
    
    Brak wynikającego ze struktury organizacyjnej KPK dialogu ZG KPK z organizacjami członkowskimi i ignorowanie ich korespondencji. Dotyczyło to wielu organizacji w tym Okręgu Toronto, Ottawa, ZNPwK, Związku Narodowego Polskiego i innych. Portal internetowy ZG KPK używany był do prowadzenia kampanii propagandowej przeciwko oponentom prezesa Sobockiego wewnątrz Kongresu, a nie do informowania o pracach, zamierzeniach i celach KPK do czego został stworzony.
    Portal ZG KPK jest jednojęzyczny i nie zawiera nawet spisu organizacji takich jak Okręgi i Organizacje Centralne.
    
    
13. Brak wysiłku w celu egzekucji wyroku Sadu Najwyższego i odzyskania pieniędzy z procesu Rogacka / Bełz
    
    ZG KPK nie przejawił inicjatywy w celu odzyskania pieniędzy od pana Bełza (wydawcy "Gazety"), zasądzonych prawomocnym wyrokiem na rzecz KPK.