WIADOMOŚCI - 2007

  2009      2008      2006      2005

Spotkanie z jedną z legendarnych postaci strajku 1980 roku panią Anną Walentynowicz

Stowarzyszenie Polskich Kombatantów, Ambasada RP oraz Kongres Polonii Kanadyjskiej zapraszają na spotkanie, które odbędzie się w środę, 5 września br., o godzinie 19:00 w Domu Polskim SPK przy 379 Waverley Street w Ottawie.

Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych do udziału w spotkaniu z wybitną postacią naszej współczesnej historii.

Krótka nota biograficzna:

Pani Anna Walentynowicz urodziła się 13 sierpnia 1929 w Równem na Wołyniu.

Osierocona w czasie wojny, musiała pracować od 10 roku życia. W 1950r. zapisała się na kurs spawaczy. Zatrudniła się w Stoczni Gdańskiej, gdzie przepracowała 30 lat.

W roku 1968 po raz pierwszy usiłowano ją wyrzucić ze stoczni. Domagała się ukarania członka kierownictwa, który przywłaszczył pieniądze robotników. Wtedy po raz pierwszy 65 stoczniowców podpisało list w jej obronie. Za karę przeniesiono ją na inny wydział - została suwnicową.

Po masakrze robotników Wybrzeża w Grudniu 70 zaczęła kontaktować się z uczestnikami tamtego protestu. Po śmierci męża w październiku 1971 r. Anna już świadomie wybrała drogę pracy społecznej.

28 kwietnia 1978 r. z inicjatywy między innymi Walentynowicz i Wałęsy, powstał Komitet Założycielski Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. W roku 1979 zadebiutowała w Robotniku Wybrzeża. 9 sierpnia 1980 roku zwolniono ją bezprawnie z pracy. Był to sygnał, że władze zamierzają ostro zareagować na aktywność Wolnych Związków, których działacze coraz bardziej otwarcie występowali w Stoczni Gdańskiej. Tydzień później w Stoczni wybuchł strajk. Strajkujący żądali przywrócenia do pracy Lecha Wałęsy i Walentynowicz, podwyżki płac i budowy pomnika ofiar Grudnia 70. Na czele protestu stanęli elektryk Wałęsa i suwnicowa Anna Walentynowicz.

Jako współzałożycielka NSZZ Solidarność gościła w brytyjskim parlamencie i w gabinecie premiera Francji. W Holandii przyznano jej tytuł Kobiety Roku.

Po wprowadzeniu stanu wojennego, 18 grudnia 1981, została uwięziona na okres siedmiu miesięcy w obozie dla internowanych w Gołdapi. Aresztowano także jej syna. 9 marca 1983 r. Anna Walentynowicz stanęła przed sądem w Grudziądzu oskarżona o organizowanie strajku w grudniu 1981 r. Walentynowicz skazano na 1,5 roku więzienia w zawieszeniu.

Ponownie trafiła do więzienia 4 grudnia 1983 roku za udział w próbie wmurowania tablicy upamietniającej ofiary górnikow kopalni Wujek. W dniu 5 kwietnia 1984 ze względu na zły stan zdrowia oskarżonych sąd w Katowicach na czas nieokreslony odroczył proces Anny Walentynowicz i Ewy Tomaszewskiej aresztowanych pod zarzutem zorganizowania manifestacji w grudniu 1983 r. pod krzyżem przy kopalni Wujek.

Od tej pory zatrzymywano ją wielokrotnie na 48 godzin. Od lutego do sierpnia 1985 roku była organizatorką trwającej 194 dni rotacyjnej głodówki protestacyjnej przeciw zbrodniom stanu wojennego, w tym zabójstwu ks. Jerzego Popiełuszki i w obronie więzniów politycznych w krakowskim kościele w Bieżanowie.

W dniu 13 grudnia 2005 roku w Waszyngtonie odebrała na rzecz Solidarności Medal Wolności od Amerykanskiej Fundacji Ofiar Komunizmu, której honorowym przewodniczacym jest prezydent Stanów Zjednoczonych George W. Bush.

W lipcu 2006 gdański Instytut Pamieci Narodowej ujawnił, ze Annę Walentynowicz inwigilowało ponad 100 funkcjonariuszy i tajnych współpracowników Służby Bezpieczeństwa, w roku 1981 planując jej otrucie.

W dniu 3 maja 2006 r. Anna Walentynowicz została odznaczona przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Orderem Orła Białego.

SPRAWOZDANIE - LIST p. Stanisława Zaborowskiego z zakończonej kampanii w sprawie zniesienia wiz dla obywateli polskich odwiedzających turystycznie Kanadę.

Ottawa, maj 2007

Szanowni Państwo!

Jak wiecie, w marcu i kwietniu br. zbieraliśmy w Ottawie podpisy pod petycją do House of Commons Parlamentu Kanadyjskiego, w której Polonia kanadyjska, pod egida KPK, apelowała o zniesienie wymogu visitor's visa od obywateli polskich, odwiedzających Kanadę. Kampania ta jest już zakończona. Będę Państwa informował o rezultatach petycji.

Organizacją, koordynacją i w dużej mierze wykonaniem akcji zbierania podpisów na terenie Ottawy zajął się nieformalny trzyosobowy komitet, w skład którego wchodziłem ja, pan Jerzy Czartoryski - prezes KPK Okręg Ottawa oraz pani Renia Zaborowska.

Celem tego listu jest podziękowanie osobom, które współpracowały z naszym komitetem, bez których wyniki naszej akcji nie byłyby ani w przybliżeniu tak znakomite: zebraliśmy 1400 podpisów, a więc więcej niż spodziewaliśmy się uzyskać w naszej niewielkiej tu grupie polskiej, szacowanej na ok. 10 tysięcy.

Szczególne podziękowania należą się naszemu proboszczowi. Pod kościołem i przy kościele, w dużej mierze dzięki reklamie ojca Stanisława Kowala, który przypominał wiernym na każdej mszy o naszej petycji, zebraliśmy przynajmniej połowę z tych 1400 podpisów.

Następnie wymienię polskie sklepy. Wiekszosc zgodzila sie wylozyc petycje do podpiu swoim klientom i większość aktywnie pomagała w zbiórce, traktując ją jako czyn społeczny i obowiązek patriotyczny. Bezkonkurencyjny okazał się Bałtyk Delicatessen. Właścicielka pani Teresa i, muszę to podkreślić, również jej personel, od samego początku odnieśli się do akcji bardzo pozytywnie, co dało świetny wynik: zebrali 98 podpisów.

Rownież bardzo skutecznie działały inne sklepy. W Warsaw Deli właściciele Zofia i Patryk Bober zebrali ponad 50 podpisów, Pinecrest Deli (państwo Marian i Teresa Pikulowie), prawie 50. Nieco tylko mniej zgromadziła pani Janina Bober z Polka Delicatessen. Mniej owocny okazał się wysiłek nowego sklepu na Cyrville, ale z naszych statystyk wynika, że na wschodzie Ottawy Polaków prawie nie ma, więc nic dziwnego. Pozostałe sklepy nie uczestniczyły w akcji.

Z organizacji polonijnych, które aktywnie wzięły udział w kampanii, wymienić należy obie polskie szkoły, Credit Union i Federację Polek. Pan Czeslaw Piasta, redaktor Komunikatow Ottawskich, ogłaszał nasze apele w swoim piśmie i dzięki jego pomocy wielu z nas przesłało petycje swoim posłom bezposrednio.

Wdzięczni jesteśmy też tym organizacjom, które pomogły w zbiórce pozwalajac nam rozłożyc nasz kram przy okazji organizowanych przez nie imprez. Wymienię tu jeszcze raz Federację Polek, jak rownież grupę teatralną, PINK, SPK oraz organizację seniorów "Ognisko".

Wreszcie osoby prywatne. Pani Ania Czetwertyńska zebrała w Rawdon, Quebec, ponad 80 podpisów. W Ottawie dr. Marian Kuc z panią Gizelą Kwaśniak razem ponad 40 podpisów, państwo Czajkowscy ponad 30, pan Dariusz Smolski 15. Dr Kuc oraz pan Rudowicz z SPK zaaranżowali rownież zbiórke wśród członków "Ogniska" - przy ich pomocy niemal wszyscy członkowie "Ogniska" podpisali petycję.

Dzięki wyżej wymienionym biznesom, organizacjom i osobom prywatnym możemy powiedzieć, że nasza akcja odniosła sukces przekraczający nasze wstępne szacunki i nadzieje. Bóg zapłać wszystkim uczestnikom!

Stanisław Zaborowski

Komunikat Zarządu KPK, Okręg Ottawa

Ottawa, 17 lutego 2007

W dniu 8 lutego 2007 roku odbyło się Walne Zebranie KPK Okręgu Ottawa, na którym Delegaci Organizacji Ottawskich, wybrali Nowy Zarząd KPK na kadencję 2007-2009 w składzie:

Jerzy Czartoryski - Prezes
Jan Janeczek - 1-szy Wice-prezes
Zbigniew Pierścianowski - 2-gi Wice-prezes
Agnieszka Warda - Sekretarz
Barbara Woźniak - Skarbnik

Zebrani wybrali też Komisję Rewizyjną w składzie:

Marzena Kuźma
Lech Pękalski
Mieczysław Piraszewski
Józef Semrau

W imieniu Nowego Zarządu pragnę podziękować organizacjom za wyrażone nam zaufanie. Zarząd dopełni wszelkich starań, aby spełniać swoje obowiązki efektywnie i w zgodzie z obowiązującym statutem i regulaminami. Zwracamy się do wszystkich organizacji lokalnych oraz społeczności polonijnej o współpracę i pomoc w pracy dla dobra nas wszystkich.

Zarząd Główny KPK zwraca się z apelem do Polonii Kanadyjskiej i wszystkich Organizacji Polonijnych, aby poprzeć akcję zniesienia wiz przez Rząd Kanadyjski dla Polaków przyjeżdżających do Kanady. Informacje na ten temat, łącznie z odpowiednimi formularzami można znaleźć na stronie Zarządu Głównego www.kpk.org

Jerzy Czartoryski
Prezes, KPK-Ottawa

Komunikat Zarządu Głównego KPK z 19 stycznia 2007
w sprawie zniesienia obowiązku wizowego dla Polaków odwiedzających Kanadę.

W dniu 19 stycznia 2007r. w sali domu SPK przy Beverly St. w Toronto, Zarząd Główny Kongresu Polonii Kanadyjskiej zorganizował noworoczne spotkanie z przedstawicielami władz kanadyjskich oraz polskich, z prezesami okręgów KPK oraz organizacji centralnych zrzeszonych w Kongresie.

Jednym z tematów poruszanych na spotkaniu była sprawa zniesienia obowiązku wizowego dla Polaków odwiedzających Kanadę.

Zarząd Główny KPK udostępnia dla zainteresowanych formularze i dokumenty dotyczące sprawy zniesienia wiz i prosi Polonię o zbieranie podpisów do petycji.

KOMUNIKAT FUNDUSZU WIECZYSTEGO MILENIUM POLSKI CHRZEŚCIJAŃSKIEJ

Toronto, 2007

Zarząd Funduszu Wieczystego Milenium Polski Chrześcijańskiej informuje, że dotacje przyznawane są dwukrotnie w ciągu roku. Kryteria przyznawania i inne szczegóły zawarte sś w kwestionariuszach dostępnych w sekretariacie Funduszu lub na stronie internetowej www.kpk.org pod hasłem Funduszu Wieczystego Milenium.

W maju rozpatrywane są podania: polonijnych instytucji naukowych, polonijnych instytucji kulturalno - oświatowych, organizacji społecznych i młodzieżowych oraz podania autorów wydanych książek traktujących o sprawach polskich lub polonijnych. Termin składania podań upływa 15 kwietnia.

W październiku przyznawane są stypendia studenckie, o które mogą ubiegać się studenci polskiego pochodzenia studiujący na wyższych uczelniach kanadyjskich oraz naukowcy kontunuujący naukę na studiach podyplomowych. Podobnie jak w przypadku rozdziału dotacji w terminie wiosennym, tak i tu obowiązuje wypełnienie (kompletne) formularza. Temin składania podań mija 15 września.

W ramach naszego Funduszu istnieją trzy specjalne stypendia studenckie:

1. Imienia dr. S.J. Biskupskiego, przeznaczone dla osoby polskiego pochodzenia mieszkającej w Kanadzie, która podjęła studia polonistyczne na uczelni w Polsce.
2. Imienia "POMNIK PAMIĘCI Św.p. braci Wojtka i Witka Stanisławskich, zamordowanych w niemieckim obozie koncentracyjnym w Auschwitz" ufundowane przez panią Bronisławę Stanisławską dla podtrzymania pamięci o jej synach. Stypendium przeznaczone jest głównie dla studentów historii Polski z Uniwersytetu Torontońskiego.
3. Imienia płk. lotnictwa Bolesława Orlińskiego, przeznaczone dla osoby polskiego pochodzenia pobierającej naukę pilotażu. Stypendium może być przyznane tylko osobie z odpowiednimi kwalifikacjami.