Federacja Polek w Kanadzie, Ogniwo nr 8 w Ottawie

FEDERACJA POLEK
W KANADZIE
OGNIWO NR 8 OTTAWA


Strona główna
Zarząd Ogniwa
Wiadomości
Sprawozdania z imprez
Historia Ogniwa
Kalendarium
Kalendarz
Odsyłacze do innych stronic internetowych

HISTORIA OGNIWA nr 8 OTTAWA
1964 - 2002

Ogniwo # 8 Federacji Polek w Kanadzie powstało 11 września 1964 roku, gdy przyjechała do Ottawy dr Krystyna Żurowska, członek Zarządu Głównego Federacji i zwróciła się do Ewy Konopackiej z prośbą o założenie Ogniwa w Ottawie. Początkowo były tylko cztery członkinie: Ewa Konopacka, Weronika Ramik, Regina Forester i Józefa Czerwińska. Nie było zarządu, tylko wspólne plany, decyzje i praca. Dopiero jak doszło więcej członkiń powstał zarząd.

Ogniwo zgłosiło swój udział w pracach Kongresu Polonii Kanadyjskiej i postanowiło wejść również w nurt życia kanadyjskiego. Nawiązało więc współpracę z Ottawa Council of Women, gdzie od roku 1965 ma stałą delegatkę Ogniwa. Okresowo członkinie Ogniwa # 8 pełniły funkcje w zarządzie tej organizacji. Teresa Miszkiel i Regina Forester były przez pewien czas vice-przewodniczącymi Council of Women, Wera Ramik i Elżbieta Kołodziej pełniły odpowiedzialne funkcje. Regina Forester piastowała funkcję przez dwa lata of "membership secretary" w Council of Women. Ogniwo # 8 przez cały czas brało żywy udział w pracach Council of Women, chociaż raz stanęło w silnej opozycji przeciwko decyzji większości. Prezeska i delegatka Ogniwa głosowały przeciwko przerywaniu ciąży na zebraniu Council of Women. Niestety rezolucja przeszła większością głosów, więc prezeska Ogniwa, Maka Sozańska wysłała specjalny list jako protest. Ogniwo wzięło udział w uroczystościach z okazji 100-lecia założenia Council of Women reprezentowane przez Przewodniczącą Ogniwa, Krystynę Makomaską, która wzięła udział w przyjęciu w City Hall 16 stycznia 1994 roku. Dwa lata później w domu przewodniczącej p. Ewy Zadarnowskiej odbył się uroczysty obiad na cześć delegatek z International Council of Women z USA i Kanady.

Ponadto Ogniwo zostało członkiem Citizenship Council i odtąd gdy przychodzi kolej, podejmuje, w imieniu społeczności polskiej podwieczorkiem i serdecznym słowem nowych obywateli Kanady. Ogniwo utrzymuje kontakt z Citizen's Committee of Immigration, który w szeregu wypadków skierował się do Ogniwa o udzielenie pomocy i mieszkania osiedlającym się rodzinom polskim w Ottawie. Była to bardzo intensywna praca, zwłaszcza w okresie po-solidarnościowym.

Ogniwo podejmowało się na przestrzeni lat szeregu akcji, mających na celu wyjście poza środowisko czysto polskie. W maju w 1969 i w maju w 1972 Ogniwo zorganizowało dwa odczyty w języku angielskim, na które zaprosiło m. in. przedstawicielki Ottawa Council of Women (przy tej okazji podana była kolacja). Pierwszym był odczyt prof. Tadeusza Josta, geografa. Tematem były wrażenia z podróży po Polsce ilustrowane przeźroczami. Drugi odczyt, p.t. "Polish contribution to the development of Canada" wygłosił dr Kos-Rabcewicz. Obaj prelegenci byli profesorami Uniwersytetu w Ottawie. Na zaproszenie "Canadian Craftsmen's Association" Ogniwo urządziło stoisko z eksponatami polskiej sztuki ludowej w National Arts Centre. Odbył się też "minibazar" w oknie wystawowym w centrum miasta. Ogniwo stale brało udział w "Homelands - Les Patries" mając swoje stoisko ze sztuką ludową i eksponatami artystycznymi.

W grudniu w 1967 r. Ogniwu # 8 przypadł miły obowiązek wręczenia w imieniu Zarządu Głównego Federacji, daru dla National Museum, w postaci ludowych polskich instrumentów muzycznych o wartości zabytkowej. Kontakt z Muzeum powtórzył się w 1974 r. z okazji ogólno-kanadyjskiego Zjazdu Federacji gdy został wręczony jego przedstawicielom cenny pas słucki. Dar ś.p. dr Krystyny Żurowskiej i oryginalny kostium łowicki, dar Ogniwa # 8.

Walny Zjazd Federacji odbył się w roku 1974 w Ottawie dla upamiętnienia 10-cia założenia Ogniwa # 8. Odbyła się uroczysta inauguracja z udziałem oficjalnej reprezentacji kanadyjskiej. Obrady były ożywione i owocne i dotąd jest wspominana serdeczna, koleżeńska atmosfera spotkania, uświetnionego bankietem i balem. Zasługą zarządu Ogniwa pod przewodnictwem p. Danuty Hauck było uzyskanie od władz federalnych funduszu, który ułatwił przyjazd do Ottawy delegatkom z odległych Ogniw.

Był też IX Walny Zjazd Federacji Polek z całej Kanady, który odbył się w Ottawie, 16 -19 maja 1986 roku. Gospodynią była wraz z całym Ogniwem, Zofia Zawidzka. Ogniwo # 8 przyjęło wszystkich serdecznie ze staropolską gościnnością.

Po raz trzeci Ottawskie Ogniwo # 8 gościło delegatki na XIII Walnym Zjeździe Federacji Polek, który się odbył 21 - 24 maja 1999 roku. Organizatorki zjazdu pod przewodnictwem Ewy Zadarnowskiej zadbały o zapewnienie uczestniczkom różnych atrakcji, wycieczka do Parlamentu, przejażdżka statkiem (z obiadem) po kanale, wieczór artystyczny i prywatne przyjęcie dla delegatek u Ewy Konopackiej, naszej członkini.

W 1975 roku został zaoszczędzony mały fundusz, z którego odsetki pozwoliły ufundować skromne stypendium wypłacane studentowi, który na wydziale Slawistyki na Uniwersytecie Ottawskim poświęcał się studiom języka polskiego. Jest to stała troska Federacji o byt katedry polonistyki i o utrzymanie zainteresowania językiem polskim wśród młodego pokolenia. Oto szczegóły: stypendium dla studenta studiującego język polski na Uniwersytecie Ottawskim nie mogło być mniejsze niż $200.00. Pierwsze stypendium zostało wręczone studentowi Edwardowi Ozog w 1975 roku. W 1996 dzięki wysiłkom Zarządu Ogniwa, pod dyrekcją przewodniczącej Ewy Zadarnowskiej, stypendium to zostało dwukrotnie powiększone przez Uniwersytet Ottawski. Było ono dorocznym wydarzeniem aż do roku 1999, kiedy nie było odpowiedniego kandydata. Sytuacja zmieniła się w 2002, kandydatką jest Francuzka, która otrzyma stypendium $250 od Ogniwa, powiększone do $750 przez Uniwersytet Ottawski.

Niezaprzeczalną zasługą Ogniwa jest wprowadzenie języka polskiego jako "credit course" do szkół kanadyjskich. Prace wstępne były trudne. Należało sporządzić statystykę dzieci polskich, uczęszczających do różnych szkół kanadyjskich i ankietę dla rodziców i młodzieży. Wysiłek ten został uwieńczony powodzeniem w 1975 roku kiedy Ottawa School Board zatwierdził naukę języka polskiego (credit course). Z pośród pracujących nad przeprowadzeniem tych spraw były panie: Danuta Krzaniak, Natalia Jeffreys i Józefa Król, ta ostatnia była przez wiele lat akredytowana jako wykładowczyni języka polskiego na poziomie klasy 10-tej i 11-stej.

Rokrocznie aż do roku 1992 Fundacja Mickiewiczowska organizowała na tutejszym Carleton University odczyty na tematy dotyczące polskiej kultury. Po odczycie, Ogniwo tradycyjnie podejmowało "Lampką wina" przybyłych na odczyt gości z ottawskiego środowiska kulturalnego. Inną z takich inicjatyw, było urządzenie przez Ogniwo przyjęcia w nowo powstałym National Arts Centre z okazji wystawienia przez zespół aktorów ze Stratford trzech jednoaktówek Sławomira Mrożka. Oprócz autora i aktorów byli przedstawiciele Arts Centre i liczni zaproszeni goście. Oprócz odczytów Fundacji Mickiewiczowskiej, odbywały się co jakiś czas odczyty różnych wybitnych osobistości świata kultury organizowane dla Polonii przez Ogniwo, często ze współpracą innych polonijnych organizacji.

Nie zabrakło naszych delegatek w 1994 roku, gdy członkinie Ogniwa wzięły udział w uroczystym odsłonięciu Tablicy Pamiątkowej upamiętniającej dorobek licznych polskich profesorów na Uniwersytecie Ottawskim.

Innym sposobem przekazywania kultury polskiej na zewnątrz było organizowanie koncertów i spektakli teatralnych. W marcu 1971 członkinie były gospodyniami na przyjęciu zorganizowanym przez Kongres na koncercie naszego wybitnego pianisty Marka Jabłońskiego. W roku Kopernika okazały pomoc wyłonionemu przez Kongres Komitetowi dla uczczenia urodzin wielkiego astronoma. Ogniwo # 8 podjęło się wtedy uszycia kostiumów dla okolicznościowego widowiska pt. "Kopernik Żywy", które przetłumaczone na język angielski i wystawione na zakończenie roku Kopernikowskiego w National Arts Centre, było dużym sukcesem artystycznym i propagandowym. Ogniwo przyczyniło się też sporą sumą do ogólno-polonijnej akcji ufundowania spektrografu dla Uniwersytetu Toruńskiego przez zorganizowanie koncertu przybyłej z Polski pianistki, Teresy Rutkowskiej. Piękny ten "candlelight" koncert odbył się w salonie National Arts Centre. W 1979 roku odbyły się dwa koncerty niewidomego pianisty z Polski, Edwina Kowalika, na Uniwersytecie Ottawskim. Następny koncert tym razem skrzypcowy, Doroty Anderszewskiej, odbył się w Bibliotece Narodowej w Ottawie w 1994 roku.

Organizowanie koncertów nasiliło się z chwilą gdy przewodniczącą została Ewa Zadarnowska, która ma specjalne zamiłowanie do muzyki. Pod jej energicznym kierownictwem Ogniwo # 8 zorganizowało w ciągu ośmiu lat 13 koncertów i spektakli muzyczno - poetyckich. Zaczęło się od "Wieczoru Poezji" Zofii Zawidzkiej, naszej członkini - recytacje z podkładem muzycznym pp. Jasińskiego i Kielara. Były to wiersze z tomiku "Czarne Bzy" wydane z pomocą Federacji Polek.

Przez następne lata odbyły się koncerty: Koncert Fortepianowy Anny Rogińskiej i śpiewaczki Barbary Szarek w 1995 roku - nagrany przez Rogers TV; Recital śpiewaczki operowej Marii Knapik-Sztramko; Wieczór poezji Wisławy Szymborskiej; pomoc Ogniwa w urządzaniu koncertu artystów słowiańskich w Hull'u; Koncert fortepianowy Pauli Kwiatkowskiej; Koncert Jesienny Muzyki Polskiej pt. "Od Chopina do teraz"; Koncert najpiękniejszych pieśni operetkowych, Barbara Szarek - sopran, Janusz Wolny - baryton, Małgorzata Dakowska - wiolonczelistka, Anna Moszczyńska - fortepian, Janusz Pietrzak - skrzypce; Wieczór literacko-muzyczny "Romantyzm w poezji i muzyce"; ponownie recital śpiewaczki operowej Marii Knapik-Sztramko; Recital fortepianowy Bereniki Zakrzewskiej nagrywany przez dwie stacje telewizyjne; Koncert pt. "Man and his music" w 150 rocznicę śmierci Chopina przygotowany przez naszą członkinię Ewę Karpińską; Dochód z listopadowego nadzwyczaj udanego koncertu w 2000 roku, p. Marii Knapik-Sztramko, zainicjowany przez Ludwię Rzepecką, został przeznaczony na Fundusz Młodzieżowy im. Jadwigi Dobrudzkiej; Koncert fortepianowy Pauli Kwiatkowskiej na Fundację charytatywną KPK; Spektakl Kabaretowy - Barbary Szarek, Jana Porowskiego i Anny Moszczyńskiej; cały dochód z koncertu regionalnego zespołu "Kaszuby" z polskich Kartuz oraz Koncertu Chóru Akademickiego z Poznania, został wręczony wykonawcom.

Koncerty udawały się dzięki ogromnego wkładowi pracy komitetów organizacyjnych, najczęściej należały do nich panie Bronisława Nawrot, Barbara Woźniak, Czesława Kwiatkowska i Halina Celińska. Większość koncertów odbywała się w National Library, którą Ogniwo # 8 popiera jako członek "Friends of the National Library". Oprócz płaconej składki Ogniwo bierze udział w zbieraniu, wycenianiu i sprzedaży książek, która odbywa się co roku pod koniec września.

19 lutego 2000 roku w ratuszu w Nepean, odbył się zorganizowany przez Ogniwo # 8 "Polish Heritage Day". Ogniwo wciągnęło do współpracy wszystkie polskie organizacje na terenie Ottawy i dwie polskie szkoły. Były stoliki z różnymi artystycznymi wyrobami i kulinarnymi, oraz osobny pokój z wystawą malarską, fotograficzną i z artystycznymi wyrobami włókienniczymi. Obecną była Burmistrz Nepean Mary Pitt (Polka z pochodzenia), Ambasador dr Bogdan Grzeloński, Przewodnicząca Zarządu Głównego Federacji dr Iwona Bogorya oraz organizatorka całej imprezy, nasza Przewodnicząca Ewa Zadarnowska w asyście wszystkich członkiń Ogniwa # 8. Dzień ten, zakończony był koncertem zdolnej młodej skrzypaczki Urszuli Zielińskiej przy akompaniamencie jej ojca, Stana Zielińskiego. Występowały jeszcze Barbara Szarek - sopran, i Anna Moszczyńska - fortepian. Uroczystości związane z otwarciem "Polish Heritage Day" były nagrywane aż przez pięć stacji telewizyjnych.

Następne ważne wydarzenie 2000 roku była Wystawa w Bytown Museum od 15 czerwca do 15 listopada. Po sukcesie "Polish Heritage Day", dyrektor Bytown Museum zwrócił się do Federacji z prośbą o zorganizowanie wystawy o polskich pionierach razem z "Ottawa Historical Society". Ogniwo porozumiało się z Instytutem Kaszuby i rezultatem była wystawa o życiu pionierów polskiego pochodzenia od początku emigracji do 1935 roku. W wystawie w Bytown Museum brało udział 10 grup etnicznych. Nasza część wystawy składała się z gabloty z eksponatami prywatnymi i tryptyku przygotowanym przez Instytut "Kaszuby" o historii Kaszubów.

Rok 2001 został zakończony koncertem poetycko - muzycznym, opartym na poezji Anny Moszczyńskiej p.t. "Potrzeba nam ciszy".

Ogniwo współpracuje z innymi organizacjami i bierze czynny udział we wszystkich inicjatywach, wynikających z potrzeb chwili. A jest tych potrzeb wiele. Wszystkie akcje podejmowane przez Kongres Polonii Kanadyjskiej są popierane przez Ogniwo # 8, czy to materialnie, czy przez ich organizowanie, czy propagandę. Wymieńmy tylko takie akcje jak udział w apelach i akcjach protestacyjnych, tam, gdzie chodziło o dobro narodu polskiego w kraju, lub nasze dobre imię, zbiórki na POSK, Bibliotekę Paryską, KOR, pomoc dla rodzin dotkniętych represjami politycznymi w kraju. Ogniwo brało udział w wieczorach dyskusyjnych urządzanych staraniem Komitetu Narodów Ujarzmionych aby podkreślić jak niesłychanie ważnym aspektem naszego życia w wolnym świecie, było informowanie o rzeczywistości człowieka w krajach ujarzmionych pozostających pod ścisłą kontrolą Rosji Sowieckiej.

Wybitną rolę odegrała w okresie Stanu Wojennego w Polsce, Mirosława Gawalewicz, prezeska KPK, nasza członkini, która pomimo zmagania się ze śmiertelną chorobą do końca wytrwała na swoim stanowisku. Wykazała wielką energię i umiejętności organizacyjne w czasie protestacyjnych pochodów. Jej prawą ręką była Ludwika Rzepecka, która wspierała ją w czasie choroby. W okresie Stanu Wojennego fala uciekinierów zaczęła opuszczać Polskę, Ci co byli chwilowo za granicą nie wracali. Wszyscy wymagali natychmiastowej pomocy. W tym okresie Ogniwo # 8 włączyło się do pracy KPK i SPK które energicznie zajęły się sprawą sprowadzania do Kanady uciekinierów znajdujących się w tymczasowych obozach w Austrii, Niemczech i Włoszech. Ogniwo sponsorowało sprowadzenie do Kanady matki z córką, którym trzeba było zorganizować mieszkanie, pracę i pomoc finansową.

Ogniwo # 8 zawsze było lojalną podporą KPK, na którą Okręg Ottawski Kongresu zawsze może liczyć. Urządzony był np. na jego prośbę w jesieni 1969 r. bankiet z okazji przyjazdu do Ottawy Jego Ekscelencji ks. Kardynała Wojtyły. W 1976 pomagały członkom KPK w organizowaniu bankietu dla Biskupa Bejzy. W 1980 roku Członkinie Ogniwa brały niezwykle czynny udział w pracach poprzedzających Walny Zjazd Kongresu Polonii Kanadyjskiej. W każdym Komitecie Organizacyjnym pracowała co najmniej jedna członkini naszego Ogniwa. Jadwiga Domańska była odpowiedzialna za stronę artystyczną, Elżbieta Kołodziej zajęła się bankietem, Krystyna Makomaska, Weronika Ramik i Danuta Tabaka przygotowały "Wine and Cheese Party" na otwarcie polskiej sztuki ludowej w Museum of Man. Iwona Gadomska pełniła dyżur przy biletach, a Wanda Zatłokal-Garlicka dostarczyła materiału dla delegatów.

Z SPK zawsze była bliska współpraca. W 1977 roku 21 sierpnia odbyła się uroczystość wręczenia i poświęcenia sztandaru SPK w Ottawie. Wiceprzewodnicząca W. Zatłokal wbiła do sztandaru srebrny gwóźdź ufundowany przez Federację. W czasie tej samej uroczystości p. J. Domańska wręczyła przedstawicielom SPK ziemię z pod Monte Cassino. Przy innej okazji Ogniwo pomagało gdy w 1995 roku SPK urządziło podniosły obchód rocznic II Wojny Światowej. Wieczór był uświetniony obecnością Gubernatora Generalnego, Ekscelencji E. Schreyera. 13 czerwca, 2000 r. Przewodnicząca E. Zadarnowska wzięła udział w uroczystościach w Niagara on the Lake w 82 rocznicę zbrojnego czynu Polonii Amerykańskiej i Kanadyjskiej na cmentarzu Hallerczyków, reprezentując Federację.

Trudno doprawdy wyliczyć cały szereg imprez organizowanych przez szczupłe grono członkiń w ciągu ubiegłych lat. Zaczęło się od balu kotylionowego dla Ottawskiej Polonii w pierwszym roku istnienia. Były imprezy o charakterze kulturalnym, jak odczyt Dr Jerzego Brauna i jego poetycki wieczór autorski. Ogniwo wykonało też dużą pracę przygotowania do druku pracę filozoficzną Dr Brauna przez przepisanie rękopisu w języku francuskim. Był odczyt Komandora Wrońskiego o pracach Instytutu im. Sikorskiego i odczyt wygłoszony przez prof. Harmstone-Rakowską, który był wspólnie zorganizowany przez Ogniwo i Instytut Naukowy. W 1966 był bardzo udany wieczór artystyczny o tematyce millenijnej, były towarzyskie wieczory brydżowe, były też wewnętrzno-federacyjne wieczory towarzyskie urozmaicone prelekcjami, przeźroczami itp. Wielokrotnie Ogniwo organizowało pod protektoratem Okręgu Kongresu obchody rocznic 3-go Maja i 11-go Listopada.

Z przybyciem do Ottawy p. Jadwigi Domańskiej, naszej członkini, ożył teatr w Ottawie i Polonia mogła oglądać różne sztuki teatralne na wysokim poziomie. Również Akademie i obchody narodowe organizowane pod jej artystycznym kierunkiem podniosły swój poziom. Popierane były przez Ogniwo wszelkie inicjatywy organizowane przez i dla młodzieży. Tak więc był gościem Ogniwa zespół młodzieżowy Ogniwa # 1 - Toronto, z wieczorem poświęconym twórczości Władysława Reymonta, oraz teatr młodzieżowy "Arabeska", a także zespół młodzieżowy z Montrealu. Zbierane były prenumeraty dla pisma młodzieżowego "Echo". Staraniem Jadwigi Domańskiej, "Ottawski Klub Teatralny" wystawił w styczniu "Betlejem Polskie" odnosząc ogromny sukces, dwukrotnie "Przed Sklepem Jubilera", pióra Andrzeja Jawienia (pseudonim Papieża). Ogniwo # 8 w programie Akademii 3-o Majowej wystawiło słuchowisko pt. "Wczoraj i dziś Harcerstwa Polskiego". Autorką i reżyserką słuchowiska była Jadwiga Domańska. W roku 1976 kiedy odbywał się ogólno-polonijny Zjazd ZHP członkinie Ogniwa, we współpracy z Kołem Przyjaciół Harcerstwa, włożyły dużo starania w przygotowaniu przyjęcia dla półtora tysięcznej rzeszy młodzieży harcerskiej w czasie ich wycieczki dla zwiedzenia stolicy.

W 2000 r. do Ottawy przybyła grupa harcerzy z Litwy, Łotwy, Ukrainy i Białorusi, po zjeździe harcerskim w Acton, Ont. Razem z KPK i SPK przyjęliśmy młodzież w Domu Polskim lunchem, a nasze Ogniwo wręczyło stypendia w wysokości $50 dla 12 -stu uczestników.

W 1976 roku został zorganizowany po raz pierwszy w Ottawie, Konkurs Recytatorski Poezji zainicjowany przez członkinię Ogniwa # 8 Jadwigę Domańską. Pierwszy Komitet Organizacyjny składał się z Jadwigi Domańskiej, Danuty Krzaniak i Natalii Jeffreys. na który Federacja ufundowała nagrody pieniężne i książki. Inicjatywa ta została bardzo dobrze przyjęta i jest powtarzana do obecnej chwili. Niektórzy finaliści jadą do Toronto na Konkurs Recytatorski Fundacji Reymonta, nieraz potem biorą udział w Akademiach.

Od początku swojego istnienia Ogniwo zdobywało fundusze na różne cele charytatywne i na szerzenie kultury polskiej, a więc doraźną pomoc rodzinom polskim w Ottawie, wysyłanie paczek żywnościowych do Polski i dotacje w ramach "Christmas Exchange", także odwiedzanie chorych w szpitalach. Lista jest niezwykle długa wszystkich akcji podejmowanych przez Ogniwo poprzez lata, czy to pomocy finansowej, czy też bezpośredniej opieki nad potrzebującymi. Wiele też funduszy było przekazane dorocznie na cele kultury polskiej w Kanadzie i poza granicami kraju. Ogniwo występowało także z pomocą ofiarom kataklizmów jak np. trzęsienia ziemi w Gwatemali, czy powodzie w Polsce i w Kanadzie, ratowanie chorych dzieci, czy też specjalnie gorąco poparta przez Federację "Action Life" - w obronie życia dziecka. Od paru lat zaczęto zbieranie znaczków na trenowanie psów dla niewidomych, zbiórka koców dla bezdomnych, zimą w Ottawie. Ewa Zadarnowska jest w elektronicznym kontakcie ze szkołą polską w Turkmenistanie dla której Ogniwo # 8 wysłało dwa lata pod rząd, książki do nauki języka polskiego i historii, przybory szkolne i pieniądze na powstające Centrum Polonijne w Aszchabadzie. Ostatnie lata, młodsze i bardziej energiczne członkinie naszego Ogniwa, co roku biorą udział w Regional Walkathon na rzecz walki z rakiem piersi, a oprócz tego dla własnego zdrowia raz w tygodniu maszerują nad rzeką Ottawa - oto niektóre ze spraw, dla których Ogniwo # 8 okazuje zrozumienie i poparcie.

Dla zyskania funduszy na różne cele charytatywne, Ogniwo często organizowało rozrywkowe imprezy. Dochodową zabawą stały się "Andrzejki" ponawiane corocznie, były też Wieczorki Brydżowe, "Podwieczorek przy Mikrofonie"; Bale Sylwestrowe; stoiska z wyrobami ludowymi i artystycznymi; sprzedaż wypieków; w latach późniejszych praca w kasynach, która dawała duże dochody i sprzedawanie książek z "entertainment" dla zdobycia funduszy. Koncerty też na ogół przynosiły dochód, jednak w wielu wypadkach, Federacja płaciła honorarium początkującym artystom, rezygnując z dochodu.

Nasze Ogniwo jest dumne, że wiele z naszych członkiń zostało wyróżnionych za swoją pracę społeczną, chociaż są i te, które choć nie mają żadnych odznaczeń włożyły bardzo dużo bezimiennej pracy dla innych.

Pani Jadwiga Domańska: Polonia Restituta; Order Odrodzenia Polski; Złoty Krzyż SPK; Złota Odznaka KPK i wiele innych z okresu wojny. Pani Mirosława Gawalewicz: Order of Canada 1991; Złota Odznaka KPK i inne wyróżnienia za swoją pracę dla Polonii. Pani Zofia Zawidzka otrzymała Krzyż papieski "Pro Eclesiam et Pontifice" w styczniu w 1995, za swoją pracę na niwie misyjnej której się podjęła, nie zaniedbując pracy w Federacji. 12 pań z Ogniwa zostały wyróżnione oznaką "Trilium" przez Ontaryjskie Ministerstwo Obywatelstwa i Kultury. Oprócz tego 17 członkiń otrzymała Ontario Volunteer Service Awards za pracę społeczną.

Początek strony